ताराह्वयो व्याहृतयश्च सप्त

गायत्रिमन्त्रः शिरसा समेतः।

अन्वर्थकं मन्त्रमिमं तु वेद
सारं पुनर्वेदविदो वदन्ति।।28.2।।

तेषां शुद्धकुलद्वयोत्थमहसामारभ्य तन्तुक्रियां

तारव्याहृतिसंयुता सहशिरा गायत्र्युपास्या परा।

संध्योपासनया जपेन च तथा स्वाध्यायभेदैरपि
प्राणायामविधानतः सुमतिभिर्ध्यानेन नित्यं द्विजैः।।28.4।।

प्रकाशितादौ प्रणवप्रपञ्चता

निगद्यते व्याहृतिसप्तकं पुनः।

सभूर्भुवः स्वश्च महर्जनस्तपः
समन्वितं सत्यमिति क्रमेण च।।28.6।।

भूतत्वात्कारणत्वाच्च भुवःशब्दस्य संगतिः।
सर्वस्वीकरणात्स्वात्मतया च स्वरितीरितम्।।28.8।।

तपो ज्ञानतया चैव तथा तापतया स्मृतम्।
सत्यं परत्वादात्मत्वादनन्तज्ञानतः स्मृतम्।।28.10।।

बिन्दुर्महस्तथा नादो जनः शक्तिस्तपः स्मृतम्।
शान्तं सत्यमिति प्रोक्तं यत्तत्परतरं पदम्।।28.12।।

तद्द्वितीयैकवचनमनेनाखिलवस्तुनः।
सृष्ट्यादिकारणं तेजोरूपमादित्यमण्डले।।28.14।।

धातोरिह समुत्पन्नं प्राणिप्रसववाचकात्।
सर्वासां प्राणिजातीनामिति प्रसवितुः सदा।।28.16।।

पूर्वस्याष्टाक्षरस्यैवं व्याहृतिर्भूरिति स्मृता।
पापस्य भञ्जनाद्भर्गो भक्तस्निग्धतया तथा।।28.18।।

ध्यैचिन्तायामतो धातोर्निष्पन्नं धीमहीत्यदः।
निगमाद्येन दिव्येन विद्यारूपेण चक्षुषा।।28.20।।

यः सूक्ष्मः सोऽहमित्येवं चिन्तयामः सदैव तु।
द्वितीयाष्टाक्षरस्यैवं व्याहृतिर्भुव ईरिता।।28.22।।

यत्तु तेजो निरुपमं सर्वदेवमयात्मकम्।
भजतां पापनाशस्य हेतुभूतमिहोच्यते।।28.24।।

तृतीयाष्टाक्षरस्यापि व्याहृतिः स्वरितीरिता।
एवं दश पदान्यस्यास्त्रयश्चाष्टाक्षराः स्मृताः।।28.26।।

वरेण्यं भजतां पापविनाशनकरं परम्।
भर्गोऽस्माभिरभिध्यातं धियस्तन्नः प्रचोदयात्।।28.28।।

तदात्मकं जगत्सर्वं रसस्तेजोद्वयं युतम्।
अमृतं तदनाशित्वाद्ब्रह्मत्वाद्ब्रह्म उच्यते।।28.30।।

एतत्तु वेदसारस्य शिरस्त्वाच्छिर उच्यते।
लक्षणैरिति निर्दिष्टो वेदसारेषु निष्ठितः।।28.32।।

दन्तानां धावनं चैव जिह्वानिर्लेखनादिकम्।
कृत्वा स्नात्वा समाचम्य मन्त्रपूतेन वारिणा।।28.34।।

सूर्यश्चेत्यनुवाकेन पुनराचम्य पूर्ववत्।
अभ्युक्ष्य शुद्धदेहः सन्गृहीत्वाञ्जलिना जलम्।।28.36।।

हृत्स्थं सर्वस्य लोकस्य मण्डलान्तर्व्यवस्थितम्।
चिन्तयन्परमात्मानमप ऊर्ध्वं विनिक्षिपेत्।।28.38।।

क्रमात्तारादिमन्त्राणामृष्यादीन्विन्यसेत्सुधीः।
तत्र तु प्रणवस्यादावृषिरुक्तः प्रजापतिः।।28.40।।

विश्वामित्रवसिष्ठाख्यावृषयो व्याहृतीरिताः।
गायत्र्युष्णिगनुष्टुप्च बृहती पङ्क्तिरेव च।।28.42।।

विश्वेदेवा इति प्रोक्ताः सप्त व्याहृतिदेवताः।
हृन्मुखांसोरुयुग्मेषु सोदरेषु क्रमान्न्यसेत्।।28.44।।

छन्दश्च देवी गायत्री परमात्मा च देवता।
स्थानेषु पूर्वमुक्तेषु सताराव्याहृतीर्न्यसेत्।।28.46।।

व्यापयेद्व्याहृतीः सम्यग्गायत्रीं च शिरोयुताम्।
सार्थसंस्मृति संजप्यात्ित्ररिदं जपलक्षणम्।।28.48।।

एतत्त्रयं त्रिशः कुर्यादृजुकायस्त्वनन्यधीः।
निरुच्छ्वासः स विज्ञेयः प्राणायामो मनीषि28.50भिः(?)28.50।।28.50।।

शतं वाथ सहस्रं वा मन्त्रार्थगतमानसः।
पूर्वं प्रपञ्चयागोक्तान्गाणपत्यजपादिकान्।।28.52।।

पादसंधिचतुष्कान्धुनाभिहृद्गलयोर्द्वयी।
संध्यास्यनासागण्डाक्षिकर्णभ्रूमस्तकेष्वपि।।28.54।।

शिरोभ्रूमध्यनयनवक्त्रकण्ठेषु वै क्रमात्।
हृन्नाभिगुह्यजान्वाख्यपादेष्वपि पदान्न्यसेत्।।28.56।।

एवं कृत्वा तु सिद्ध्यर्थं गायत्रीं दीक्षितो जपेत्।
अथ त्रिगुणिते प्रोक्ते विचित्रे मण्डलोत्तमे।।28.58।।

गव्यैर्वा पञ्चभिः क्वाथजलैर्वा पूरयेत्ततः।
तस्मिन्नावाह्य कलशे शक्तिमित्थं विचिन्तयेत्।।28.60।।

संचिन्त्य भर्तारमिति प्रभाणां

त्रिशक्तिमूर्तीः प्रथमं समर्च्य।

आदित्यशक्त्याख्यचतुष्टयेन
यजेद्द्वितीयावरणे दिनेशम्।।28.62।।

तमोपहारिणीं सूक्ष्मां विश्वयोनिं जयावहाम्।
पद्मालयां परां शोभां भद्ररूपां तथा यजेत्।।28.64।।

आवृतिः कथिता चेति विधानं परमीदृशम्।
गन्धादिभिर्निवेद्यान्तैर्दिनेशं सम्यगर्चयेत्।।28.66।।

भूयस्त्वक्षरलक्षं

गायत्रीं संयतात्मको जप्त्वा।

जुहुयात्पायसतिलघृत
दूर्वाभिर्दुग्धतरुसमिद्भिरपि।।28.68।।

दुरितोच्छेदनविधये

मन्त्री दीर्घायुषे च विशदमतिः।

आयुष्कामो जुहुया
त्पायसहविराज्यकेवलाज्यैश्च।।28.70।।

नष्टश्रीरपि भूयो

भवति मनोज्ञश्च मन्दिरं लक्ष्म्याः।

अन्नाद्यर्थ्यन्नैरपि

पालाशैर्ब्रह्मवर्चसे जुहुयात्।

सर्वैरेतैर्जुहुया
त्सर्वफलाप्त्यै द्विजेश्वरो मतिमान्।।28.72।।